Sylwester Furmaniak
1*, Piotr A. Gauden
2
Afiliacja
1 Badacz niezależny
2 Wydział Chemii, Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu
* Kontakt / Correspondence: sylwesterfurmaniak9@gmail.com
DOI: 10.65545/GWITS.2026.05.03, GWiTS 5/2026, maj 2026
Pobierz PDF (Open Access)
Streszczenie:
W niniejszym artykule przedstawiono możliwości wykorzystania symulacji Monte Carlo w badaniach adsorpcyjnych metod wzbogacania gazów kopalnianych w metan. Symulowano adsorpcję i rozdział mieszaniny metan/azot w porach serii modelowych węgli aktywnych o systematycznie zmieniającej się porowatości. Uzyskane wyniki wskazały zależności pomiędzy porowatością a efektywnością wzbogacania. Ujęto je ilościowo, przedyskutowano i zasugerowano przyczyny. W strukturze węgli stosowanych w procesach tego rodzaju możliwie duży udział powinny mieć wąskie mikropory o średnicy do ok. 1 nm.
Słowa kluczowe: gazy kopalniane, mieszanina metan/azot, adsorpcja i rozdział, węgle aktywne, symulacje Monte Carlo
Abstract:
The paper presents the possibilities of using Monte Carlo simulations in the studies on adsorption methods for mine gases enrichment with methane. Adsorption and separation of a methane/nitrogen mixture in pores were simulated for a series of model activated carbons with systematically changing porosity. The obtained results indicated relationships between porosity and enrichment efficiency. They were quantified and discussed. Their reasons were also suggested. The content of narrow micropores having diameters up to ca. 1 nm should be maximized in the structure of carbons used in processes of this type.
Keywords: mine gases, methane/nitrogen mixture, adsorption and separation, activated carbons, Monte Carlo simulations
1. Wstęp
Metan zakumulowany w pokładach węgla kamiennego w formie wolnej lub związanej może być z nich uwalniany podczas ich eksploatacji [1, 2]. Jego obecność w powietrzu w kopalni może stwarzać zagrożenie [3–5], które ogranicza się między innymi poprzez odpowiednią wentylację [6]. W konsekwencji gazy kopalniane, w tym wentylacyjne, mogą zawierać metan. Gaz ten jest także jedną z substancji, które przyczyniają się do zmian klimatycznych [7, 8], co uzasadnia dążenie do ograniczenia jego uwalniania, także związanego z funkcjonowaniem kopalń [9]. Działania takie mają również kontekst ekonomiczny – metan uwalniany w kopalniach może być rozważany jako źródło energii [5, 10–12].
Główne trudności związane z wykorzystaniem metanu w gazach kopalnianych jako źródła energii wynikają z jego niskiego stężenia. W związku z tym, rozważane są różne metody wzbogacania takich gazów w CH4 [13–15]. Część z nich bazuje na procesie adsorpcji [16–18]. Ważną grupą adsorbentów stosowanych w praktyce podczas rozdziału mieszanin gazowych są węgle aktywne [19–21]. Skutkuje to licznymi badaniami doświadczalnymi dotyczącymi wykorzystania materiałów z tej grupy do adsorpcji i rozdziału modelowych mieszanin gazowych zawierających metan, których skład jest często ograniczany do dwóch składników: CH4 i N2 [22–24]. Pomiary doświadczalne adsorpcji mieszanin gazów, zwłaszcza te nakierowane na określenie składu fazy zaadsorbowanej w stanie równowagi, stanowią duże wyzwanie [25]. Wymagają one skomplikowanej aparatury oraz są czasochłonne i kosztowne. W związku z tym, obecnie coraz częściej są one uzupełniane i/lub zastępowane przez wykorzystanie technik symulacji molekularnych [26–28].
Niniejsza praca ma na celu prezentację możliwości wykorzystania symulacji Monte Carlo w ramach badań modelowych dotyczących adsorpcji metanu z gazów kopalnianych w porach węgli aktywnych. Przyjęto mieszaninę CH4/N2 o niskiej zawartości metanu jako uproszczoną modelową reprezentację gazów tego typu. Symulacje Monte Carlo (jedną z technik teoretycznych najczęściej stosowanych do modelowania równowag adsorpcyjnych) wykorzystano do wykonania badań systematycznych dotyczących zależności pomiędzy budową węgli a adsorpcją i rozdziałem badanej mieszaniny. Istnieją dwa główne czynniki determinujące właściwości węgli aktywnych, w tym ich właściwości adsorpcyjne. Są nimi struktura porowata oraz chemiczna natura ich powierzchni [29]. We wcześniejszych badaniach symulacyjnych ukierunkowanych na adsorpcję i rozdział mieszanin CH4/N2 o różnym składzie [30] wykazano, że drugi z czynników, pomimo że wpływa na ilość obydwu związków obecnych w porach węglowych, nie zmienia istotnie stopnia wzbogacenia fazy zaadsorbowanej w metan. W związku z tym, w obecnych badaniach skupiono się na ocenie zmian składu fazy zaadsorbowanej i efektywności rozdziału dla szerokiego zakresu ciśnienia całkowitego fazy gazowej (do 50 MPa) o niskiej zwartości CH4 w ramach serii realistycznych wirtualnych węgli modelowych, w której porowatość (rozkład rozmiarów porów) zmienia się w sposób systematyczny [31].
2. Metodyka wykonanych badań
W ramach badań wykorzystano wcześniej szczegółowo opisaną serię dziewięciu wirtualnych węgli porowatych (oznaczonych odpowiednio: d0.5, d0.6, d0.7, d0.8, d0.9, d1.0, d1.1, d1.2 oraz d1.3) [31], różniących się gęstością pozorną atomów węgla w komórce symulacyjnej przy takim samym jej rozmiarze dla wszystkich układów (4,5×4,5×4,5 nm). Wybrane struktury pokazano na rys. 1a. Ich porowatość scharakteryzowano za pomocą metody geometrycznej zaproponowanej przez Bhattacharyę i Gubbinsa [32]. Dla każdego węgla wyznaczono histogram efektywnych średnic jego porów (Deff) oraz średnią średnicę porów dostępnych (Deff,acc,av). Na drodze całkowania Monte Carlo [31] określono również objętość porów dostępnych (Vacc). Obliczając dwie ostatnie wielkości przyjęto minimalną średnicę porów dostępnych wynoszącą 0,3615 nm, tj. odpowiadającą średnicy kolizji cząsteczki azotu [33] – adsorbatu standardowo wykorzystywanego podczas charakteryzacji porowatości.
Parametry oddziaływań zaczerpnięto z innych publikacji [35-37]. Przeprowadzono dwie serie obliczeń modelowych. W ramach pierwszej serii rozważano adsorpcję w porach wszystkich badanych węgli dla różnych wartości ciśnienia całkowitego mieszaniny w fazie gazowej (ptot) w zakresie od 10-4 do 50 MPa, ale dla stałego ułamka molowego CH4 w tej fazie: yCH4 = 0.01. W ramach drugiej serii skupiono się na węglu o najlepszych właściwościach rozdzielczych w ramach pierwszej serii, dla którego wykonano analogiczne symulacje, lecz dla innych wartości ułamków molowych składników w fazie gazowej. Przyjęto yCH4 = 0.001, 0.0025, 0.005, 0.015, 0.02 oraz 0.025. Dla każdego punktu symulacyjnego wyznaczono ilości metanu i azotu obecne w porach w przeliczeniu na jednostkę ich objętości dostępnej (aCH4 i aN2), ich ułamki molowe w fazie zaadsorbowanej (xCH4 i xN2), oraz równowagowy współczynnik rozdziału względem metanu: SCH4/N2 = (xCH4/xN2)/(yCH4/yN2). Ponadto, w celu odzwierciedlenia energetyki procesu określano również izosteryczną entalpię adsorpcji (qst) oraz jej składowe związane z oddziaływaniami między cząsteczkami adsorbatów i strukturą adsorbentu (qsf) oraz pomiędzy samymi cząsteczkami adsorbatów (qff) [38].
3. Wyniki i dyskusja
Rys. 1b porównuje histogramy rozmiarów porów wszystkich węgli w rozważanej serii. Zgodnie z celem pracy w ramach serii występują systematyczne zmiany struktury porowatej węgli modelowych. Wszystkie one są mikroporowate, tj. średnica porów nie przekracza 2 nm, ale przechodząc od układu d0.5 do d1.3 stopniowo zanikają szersze mikropory o rozmiarze powyżej 1,1 nm. Pewne odstępstwo, co dyskutowano wcześniej [31], dotyczy węgla d1.1, w którego strukturze pewien udział mają również pory o średnicy w zakresie 1,55–1,60 nm. Pomimo tego średnia średnica porów w serii zmienia się w sposób systematyczny [31].

Fig. 1. (a) Structure of selected virtual porous carbons (the frames reflect the size of the simulation box); (b) comparison of histograms of the effective pore diameters (Deff) for all the studied carbons (each subsequent histogram is shifted by 0.15 units from the previous one; the vertical dashed line corresponds to the assumed limit of the accessible pore size, i.e., collision diameter of nitrogen molecule)
Rys. 2 obrazuje wpływ powyżej opisanych różnic w porowatości na adsorpcję mieszaniny CH4/N2 dla wszystkich badanych węgli przy ułamku molowym metanu w fazie gazowej wynoszącym 0.01. Struktura porowata istotnie wpływa na gęstość obydwu adsorbatów w porach węglowych (rys. 2a i b), która wzrasta wraz ze zmniejszeniem się średnicy porów, tj. zmienia się systematycznie w ramach serii. W ujęciu ilościowym wpływ porowatości jest silniejszy dla CH4. Jak wskazują ułamki molowe tego składnika (rys. 2c i d), faza zaadsorbowana jest bogatsza w metan w porównaniu z fazą gazową ze względu na jego preferencyjną adsorpcję względem N2. Ułamki te zależą od struktury porowatej węgli oraz ciśnienia fazy gazowej. Węgle o węższych porach wykazują wyższy stopień wzbogacenie fazy zaadsorbowanej w metan. Dla każdego węgla wartości xCH4 maleją wraz ze wzrostem ciśnienia, przy czym zmiany te są niewielkie przy najniższych wartościach ptot (rys. 2d). Wynika to z konkurencyjnej adsorpcji cząsteczek azotu, który jest dominującym składnikiem mieszaniny. Coraz większa ilość tego adsorbatu obecnego w porach (rys. 2b) wymuszana przez rosnące ciśnienie całkowite fazy gazowej, które przy jej stałym składzie przekłada się na proporcjonalny wzrost ciśnienia cząstkowego N2, może częściowo blokować miejsca adsorpcyjne wcześniej zajmowane przez cząsteczki metanu. Wskazuje na to niemonotoniczny przebieg cząstkowych izoterm adsorpcji CH4 na rys. 2a, które stają się malejące dla najwyższych wartości, ptot, co jest szczególnie widoczne dla końcowych węgli w serii. Mimo proporcjonalnego wzrostu również ciśnienia cząstkowego metanu, liczba jego cząsteczek obecnych w porach maleje ze względu na coraz większą ilość cząsteczek azotu, które wypierają i/lub utrudniają adsorpcję kolejnych cząsteczek CH4. Różnice w ilościach obydwu adsorbatów obecnych w porach i ich ułamkach molowych (wartości ułamka molowego N2 są komplementarne do CH4: xN2 = 1 – xCH4) przekładają się na zmiany równowagowego współczynnika rozdziału (rys. 2e i f). Parametr ten jest prostą miarą ilościową stopnia wzbogacenia fazy zaadsorbowanej w metan. Najwyższy stopień wzbogacenia jest obserwowany dla węgli o najwęższych porach. W związku z tym, w ramach procesów adsorpcyjnego wzbogacania gazów kopalnianych w metan powinny być preferowane węgle o dużej objętości jak najwęższych mikroporów. Efektywność rozdziału maleje w pewnym stopniu wraz ze wzrostem ciśnienia operacyjnego. Jednakże w przypadku procesów rzeczywistych dobór ciśnienia powinien wynikać z kompromisu pomiędzy maksymalizacją stopnia rozdziału a wydajnością ilościową procesu, której miarą jest między innymi ilość metanu wiązanego przez jednostkę masy adsorbentu. W tym kontekście optymalne ciśnienie może być wyznaczane przez maksimum izotermy cząstkowej CH4. W przypadku węgla d1.3 (najwyższa krzywa na rys. 2a) optymalna wartość ptot wynosi ok. 20 MPa.

Fig. 2. Comparison of simulation results of CH4/N2 mixture adsorption in pores of all the studied carbons for CH4 mole fraction in the gaseous phase yCH4 = 0.01 (the horizontal dashed line in panels (c) and (d)), T = 298 K, and different values of the total mixture pressure in the gaseous phase – the panels present: (a) and (b) adsorption amounts of CH4 and N2, respectively, (c) and (d) CH4 mole fraction in the adsorbed phase (the data shown in linear and logarithmic scale of pressure values, respectively), (e) and (f) values of equilibrium separation factor toward CH4 (shown in linear and logarithmic scale, respectively); the arrows indicate the direction of changes passing from the d0.5 carbon to the d1.3 one
Przyczyny różnic w efektywności rozdziału mieszaniny CH4 /N2 pomiędzy badanymi węglami można upatrywać we wpływie rozmiaru porów na energetykę procesu adsorpcji. Zmniejszenie rozmiaru porów przekłada się na zwiększenie energii adsorpcji obydwu związków, co wynika między innymi ze względów geometrycznych: w węższych porach w sąsiedztwie każdej adsorbowanej cząsteczki znajduje się większa liczba atomów adsorbentu wnoszących istotny wkład do całkowitej energii oddziaływań adsorbat-adsorbent. Różnice w energetyce procesu adsorpcji potwierdzają wartości izosterycznej entalpii adsorpcji dla wybranych węgli pokazane na rys. 3. Całkowita entalpia procesu (czerwone linie na rys. 3) rośnie w ramach serii adsorbentów od d0.5 do d1.3, tj. wraz z zanikiem szerszych porów. Dane na rys. 3 wskazują również, że dominujący wkład do energetyki procesu wnoszą oddziaływania pomiędzy cząsteczkami adsorbatu a strukturą węglową (niebieskie krzywe). Przyczynki te maleją wraz ze wzrostem ciśnienia całkowitego. Początkowo cząsteczki adsorbatów są wiązane na centrach o najwyższej energii. Po ich wysyceniu następuje adsorpcja na centrach o niższej energii i/lub powyżej monowarstwy, co wiąże się z obniżeniem energii adsorpcji w części związanej z oddziaływaniami z adsorbentem. Jednocześnie wraz ze wzrostem ciśnienia, a co za tym idzie gęstości cząsteczek adsorbatów obecnych w porach (rys. 2a i b), wkład do całkowitego efektu energetycznego zaczynają wnosić również oddziaływania pomiędzy cząsteczkami adsorbatu (zielone krzywe na rys. 3). Kompensują one spadek energii oddziaływań ze strukturą adsorbentu, a w przypadku węgli o szerszych porach (układy d0.5 i d0.9 pokazane na rys. 3a i b) nawet go przewyższają.

Fig. 3. Comparison of energetic effect (isosteric enthalpy) of CH4/N2 mixture adsorption (yCH4 = 0.01, T = 298 K) in pores of the d0.5, d0.9, and d1.3 carbons related to the data shown in fig. 2 – the total enthalpy (qst) and contributions to it related to the interactions between molecules of adsorbates (qff) and their interactions with the structure of adsorbent (qsf), respectively, are presented
Rys. 4 stanowi próbę ilościowego ujęcia zależności pomiędzy efektywnością wzbogacenia badanej mieszaniny w metan a strukturą porowatą węgli. W tym celu przedstawiono wartości równowagowego współczynnika rozdziału dla trzech wybranych wartości ciśnienia mieszaniny w fazie gazowej w funkcji odwrotności średniej średnicy efektywnej porów dostępnych dla wszystkich badanych węgli. Niezależnie od ciśnienia zależność między tymi wartościami jest zbliżona do liniowej, co niezależnie potwierdza wcześniejsze obserwacje jakościowe. Wzajemne ułożenie serii danych i poprowadzonych linii trendu obrazuje również wcześniej opisany spadek efektywności rozdziału mieszaniny wraz ze wzrostem ciśnienia operacyjnego.

Fig. 4. Dependence of the equilibrium separation factor values (SCH4/N2) on the reciprocal of the average effective diameter of accessible pores (1/Deff,acc,av) for the selected values of the total mixture pressure in the gaseous phase; the dashed lines reflect the trend of changes
Finalnie, rys. 5 przedstawia wyniki symulacji adsorpcji i rozdziału mieszaniny CH4/N2 dla różnych wartości ułamka molowego metanu w fazie gazowej. Przedstawiono wyniki dla węgla d1.3, który wykazał najwyższą efektywność procesu rozdziału w ramach pierwszej części obliczeń (rys. 2). Skład fazy gazowej istotnie wpływa na ilość CH4 obecnego w porach (rys. 5a). Wzbogacenie tej fazy w metan przekłada się na proporcjonalne zwiększenie jego ciśnienia cząstkowego, co powoduje znaczny wzrost jego adsorpcji. Z drugiej strony wzrost yCH4 wiąże się jedynie z nieznacznym obniżeniem gęstości cząsteczek azotu w porach (rys. 5b), widocznym zwłaszcza dla wysokich wartości ciśnienia całkowitego fazy gazowej. Wynika to z faktu, że rozważane mieszaniny gazowe wykazują niewielką zawartość metanu (ułamek molowy do 0,025). Stąd, zmiana zawartości metanu w fazie objętościowej wpływa w niewielkim stopniu na ciśnienie cząstkowe N2.

Fig. 5. Influence of CH4 mole fraction in the gaseous phase (yCH4) on CH4/N2 mixture adsorption in pores of the d1.3 carbon (the data shown in the panels are analogous to those in fig. 2; the arrows indicate the direction of changes related to the increase in yCH4 from 0.001 to 0.025)
Różnice w ilości cząsteczek CH4 i N2 obecnych w porach (rys. 5a i b) przekładają się na zmiany w wartościach ułamków molowych (rys. 5c i d). Wyższy ułamek molowy metanu w fazie gazowej powoduje zwiększenie jego ułamka molowego w fazie zaadsorbowanej. Wartości tego ułamka molowego są zależne również od ciśnienia fazy gazowej. Obserwowane zmiany są analogiczne do prawidłowości dyskutowanych wcześniej w kontekście rys. 2c i d (krzywe dla yCH4 = 0,01 na rys. 5, tożsame z krzywymi dla układu d1.3 na rys. 2, mogą stanowić punkt odniesienia). Co ciekawe, pomimo znacznych różnic w ułamkach molowych w porach, skład fazy gazowej tylko w niewielkim stopniu wpływa na wartości równowagowe współczynnika rozdziału dla poszczególnych wartości całkowitego ciśnienia mieszaniny (rys. 5e i f). Takie zachowanie obserwowano również we wcześniejszych badaniach – patrz rys. 3b w [30]. Różnice w wartościach SCH4/N2 są szczególnie widoczne w zakresie niskociśnieniowym (ptot ≤ 10-2 MPa) oraz przy pośrednich wartościach ciśnienia operacyjnego powyżej 1 MPa. Różnice w pierwszym zakresie mogą być konsekwencją preferencyjnej adsorpcji cząsteczek metanu jedynie na centrach o najwyższej energii, co jest możliwe przy najniższych wartościach jego prężności cząstkowej (iloczyn niskich wartości yCH4 oraz ptot). W związku z tym, wyższa efektywność rozdziału dotyczy mieszanin o niższej zawartości metanu. Takie zachowanie może być również artefaktem symulacyjnym, wynikającym z kumulacji błędów i niepewności numerycznej. Z jednej strony przy niskich wartościach prężności cząstkowej najbardziej prawdopodobnym stanem jest brak cząsteczek CH4 w komórce symulacyjnej – tylko podczas niewielkiej liczby kroków Monte Carlo pojawia się pojedyncza cząsteczka, a tym samym obliczona średnia liczba cząsteczek CH4 dla wszystkich kroków jest obarczona istotną niepewnością. Z drugiej strony u podstaw symulacji leży zależności potencjału chemicznego składników od jego ciśnienia cząstkowego. Zostały one dobrane tak, aby odtwarzać doświadczalną zależność gęstości danego gazu od ciśnienia, przy czym nacisk kładziono na obszar wysokociśnieniowy, w którym zachowanie odbiega od zachowania gazu doskonałego. W związku z tym, zastosowana funkcja aproksymująca (μi= f(pi)) może być obarczona większymi błędami systematycznymi w obszarze niskociśnieniowym. W drugim ze wspomnianych zakresów (ptot > 1 MPa), w których skład fazy gazowej wpływa na wartości SCH4/N2 różnice są tylko nieznaczne i przeciwne do tych w pierwszym zakresie. Zwiększenie ułamka molowego CH4 w fazie objętościowej powoduje zwiększenie efektywności rozdziału. Takie zachowanie może być wypadkową dwóch efektów. Z jednej strony zwiększenie yCH4 i w konsekwencji prężności cząstkowej metanu zwiększa ilość metanu obecnego w porach. Z drugiej strony na skutek nieznacznego obniżenie prężności cząstkowej azotu zmniejszają się wcześniej dyskutowane efekty związane z konkurencyjną adsorpcją tego składnika.
4. Podsumowanie
W pracy zaprezentowano możliwości wykorzystania symulacji Monte Carlo w ramach badań adsorpcji i rozdziału mieszaniny metan/azot w porach węgli aktywnych przy niskiej zawartości pierwszego składnika. Taka mieszanina stanowi modelową reprezentację wentylacyjnych gazów kopalnianych, a badania przeprowadzono w kontekście poszerzenia wiedzy i pogłębienia zrozumienia podstaw adsorpcyjnych metod ich wzbogacania w metan. Przeprowadzone eksperymenty in silico pozwoliły na wykonanie systematycznych badań, stanowiących alternatywę dla skomplikowanych, czasochłonnych i kosztownych pomiarów doświadczalnych. Zbadano serię dziewięciu węgli modelowych o systematycznie zmieniającej się porowatości modelując adsorpcję mieszaniny w szerokim zakresie wartości jej ciśnienia. Uzyskane wyniki pozwoliły nie tylko na wykazanie, że zwiększenie udziału wąskich porów o średnicy do ok. 1 nm w strukturze węglowej jest czynnikiem silnie zwiększającym stopień wzbogacenia mieszaniny w metan, ale również na wyjaśnienie przyczyn takich prawidłowości dzięki możliwości wglądu w mechanizm procesu na poziomie cząsteczkowym i ścisłej kontroli nanostruktury badanych układów, co doświadczalnie stanowiłoby duże wyzwanie.
6. Podziękowania
Praca naukowa powstała z wykorzystaniem infrastruktury Poznańskiego Centrum Superkomputerowo-Sieciowego.
7. Literatura
[1] Shinkevich, M. V. (2024). Forms of methane and gas releases from coal beds. Coke and Chemistry, 67, 6–9. https://doi.org/10.3103/S1068364X24600039[2] Mohamed, T., Mehana, M. (2025). Coalbed methane characterization and modeling: review and outlook. Energy Sources, Part A: Recovery, Utilization, and Environmental Effects, 47(1), 2874–2896. https://doi.org/10.1080/15567036.2020.1845877
[3] Badura, H. (2024). Zagrożenie metanowe w polskich kopalniach węgla kamiennego w okresie od 1996 do 2022 r. Systemy Wspomagania w Inżynierii Produkcji, 13(2), 183–195.
[4] Łukaszczyk, Z. (2019). Zagrożenie metanowe – przegląd literatury. Systemy Wspomagania w Inżynierii Produkcji, 8(1), 300–313.
[5] Łukaszczyk, Z., Badura, H. (2022). Metan z kopalń węgla kamiennego jako zagrożenie górnicze i źródło energii. Rynek Energii, 2, 32–38.
[6] Tutak, M., Brodny, J., Romanyshyn, L. (2025). Shaping a safe working environment in the coal production process: utilizing model studies to assess methane hazard formation. Management Systems in Production Engineering, 33(2), 311–320. https://doi.org/10.2478/mspe-2025-0030
[7] Szczęśniak, S., Stefaniak, Ł., Grabka, A., Wochniak, M., Żyta, W. (2025). Tysiąclecie zmian klimatu – od naturalnych cykli po wpływ przemysłu. Ciepłownictwo, Ogrzewnictwo, Wentylacja, 56(4), 30–37. https://doi.org/10.15199/9.2025.4.4
[8] Swolkień, J. (2018). Wpływ emisji metanu usuwanego z kopalń węgla kamiennego za pośrednictwem szybów wentylacyjnych na stan powietrza atmosferycznego. Systemy Wspomagania w Inżynierii Produkcji, 7(1), 415–431.
[9] Borowski, M., Zwolińska-Glądys, K., Fernández, P. R. (2026). Methane emissions from coal mining: challenges and opportunities in the context of green mining technologies. Energies, 19(3), 770. https://doi.org/10.3390/en19030770
[10] Górniak, A. (2026). Gospodarcze wykorzystanie metanu kopalnianego. Kontrola Państwowa, 1, 61–71. https://doi.org/10.53122/ISSN.0452-5027/2026.1.04
[11] Sopa Partner, D., Tałach, Z. (2022). Technologia wykorzystywania gazów kopalnianych dla celów energetycznych na przykładzie instalacji sprężania metanu. Gaz, Woda i Technika Sanitarna, 11, 14–17. https://doi.org/10.15199/17.2022.11.3
[12] Gosiewski, K., Pawlaczyk-Kurek, A., Manfred, J., Wojdyła, A., Kleszcz, T., Machej, T., Michalski, L. (2021). Realne możliwości utylizacji metanu z powietrza wentylacyjnego kopalń węgla kamiennego z odzyskiem energii. Prace Naukowe Instytutu Inżynierii Chemicznej Polskiej Akademii Nauk, 25, 75–119.
[13] Garwol-Głodniok, A. (2025). Review of methane recovery methods from hard coal mines. Zeszyty Naukowe SGSP, 96(1), 99–123. https://doi.org/10.5604/01.3001.0055.5444
[14] Tu, Z., Li, L., Wang, F., Zhang, Y. (2024). Review on separation of coalbed methane by hydrate method. Fuel, 358, 130224. https://doi.org/10.1016/j.fuel.2023.130224
[15] Yang, Z., Hussain, M. Z., Marín, P., Jia, Q., Wang, N., Ordónez, S., Zhu, Y., Xia, Y. (2022). Enrichment of low concentration methane: an overview of ventilation air methane. Journal of Materials Chemistry A, 10(12), 6397–6413. https://doi.org/10.1039/D1TA08804A
[16] Qadir, S., Kamran, M., Sajjad, M., Dharani, S., Naquash, A., Islam, M., Sheng, W., Bai, S.-T. (2026). Emerging technologies for coal mine methane mitigation with different integration strategies for effective recovery of CH4. Sustainable Energy & Fuels, 10(1), 14–41. https://doi.org/10.1039/D5SE01132A
[17] Su, D., Chen, P., Li, C., Yan, Y., Zhao, R., Yue, Q., Qiao, Y. (2024). Research progress in microporous materials for selective adsorption and separation of methane from low-grade gas. Molecules, 29(18), 4404. https://doi.org/10.3390/molecules29184404
[18] Bae, J.-S., Yu, X. X., Su, S. (2022). Enrichment of low-quality methane by various combinations of vacuum and temperature swing adsorption processes. Industrial & Engineering Chemistry Research, 61(38), 14298–14304. https://doi.org/10.1021/acs.iecr.2c01890
[19] Wang, Q., Yu, Y., Li, Y., Min, X., Zhang, J., Sun T. (2022). Methane separation and capture from nitrogen rich gases by selective adsorption in microporous materials: a review. Separation and Purification Technology, 283, 120206. https://doi.org/10.1016/j.seppur.2021.120206
[20] Dias, R. O. M., Regufe, M. J., Pereira, A. A., Ferreira, A. F. P., Rodrigues, A. E., Ribeiro, A. M. (2025). Methane upgrading on pelletised Maxsorb activated carbon by gas-phase simulated moving bed. Adsorption, 31(7). https://doi.org/10.1007/s10450-024-00563-7
[21] Yang, C., Wang, Y., Jing, J., Shi, L., Li, J., Yang, J. (2025). Enhancing CH4/N2 adsorption separation performance of a commercial activated carbon by inorganic dynamic porogen modification. Separation and Purification Technology, 376, 134152. https://doi.org/10.1016/j.seppur.2025.134152
[22] Kang, Y., Liu, Y., Liu, W., Li, Y., Sun, N., Zhang, Q., Li, Z., Yang, X. (2025). Effect of vacuum process on enrichment of low-concentration coal mine methane by adsorption. Separations, 12(3), 56. https://doi.org/10.3390/separations12030056
[23] Zhang, J., Li, L., Qin, Q. (2021). Effects of micropore structure of activated carbons on the CH4/N2 adsorption separation and the enrichment of coal-bed methane. Clean Energy, 5(2), 329–338. https://doi.org/10.1093/ce/zkab013
[24] Bałys, M., Buczek, B., Ziętkiewicz, J. (2004). Dobór węglowych sit molekularnych do rozdziału wybranych mieszanin gazowych. Inżynieria i Ochrona Środowiska, 7(3/4), 305–316.
[25] Talu, O. (1998). Needs, status, techniques and problems with binary gas adsorption experiments. Advances in Colloid and Interface Science, 76-77, 227–269. https://doi.org/10.1016/S0001-8686(98)00048-7
[26] Sun, Y., Ma, Y., Yu, B., Zhang, W., Zhang, L., Chen, P., Xu, L. (2024). Perspectives on molecular simulation of CO2/CH4 competitive adsorption in a shale matrix: a review. Energy & Fuels, 38(17), 15935–15971. https://doi.org/10.1021/acs.energyfuels.4c02206
[27] Long, H., Lin, H., Yan, M., Chang, P., Li, S., Bai, Y. (2021). Molecular simulation of the competitive adsorption characteristics of CH4, CO2, N2, and multicomponent gases in coal. Powder Technology, 385, 348–356. https://doi.org/10.1016/j.powtec.2021.03.007
[28] Sweatman, M. B., Quirke, N. (2005). Modelling gas mixture adsorption in active carbons. Molecular Simulation, 31(9), 667–681. https://doi.org/10.1080/08927020500108296
[29] Bansal, R. C., Goyal, M. (2009). Adsorpcja na węglu aktywnym. WNT.
[30] Furmaniak, S. (2015). Wykorzystanie symulacji Monte Carlo do modelowania adsorpcji i rozdziału mieszaniny CH4/N2 w porach węgli aktywnych. W: J. K. Garbacz (red.), Diagnozowanie stanu środowiska. Metody badawcze – prognozy (s. 69–80). Bydgoskie Towarzystwo Naukowe.
[31] Furmaniak, S. (2013). New virtual porous carbons based on carbon EDIP potential and Monte Carlo simulations. Computational Methods in Science and Technology, 19(1), 47–57. https://doi.org/10.12921/cmst.2013.19.01.47-57
[32] Bhattacharya, S., Gubbins, K. E. (2006). Fast method for computing pore size distributions of model materials. Langmuir, 22(18), 7726–7731. https://doi.org/10.1021/la052651k
[33] Ravikovitch, P. I., Vishnyakov, A., Neimark, A. V. (2001). Density functional theories and molecular simulations of adsorption and phase transitions in nanopores. Physical Review E, 64(1), 011602. https://doi.org/10.1103/PhysRevE.64.011602
[34] Furmaniak, S., Koter, S., Terzyk, A. P., Gauden, P. A., Kowalczyk, P., Rychlicki, G. (2015). New insights into the ideal adsorbed solution theory. Physical Chemistry Chemical Physics, 17(11), 7232–7247. https://doi.org/10.1039/c4cp05498a
[35] Jorge, M., Schumacher, C., Seaton, N. A. (2002). Simulation study of the effect of the chemical heterogeneity of activated carbon on water adsorption. Langmuir, 18(24), 9296–9306. https://doi.org/10.1021/la025846q
[36] Terzyk, A. P., Furmaniak, S., Gauden, P. A., Kowalczyk, P. (2009). Fullerene-intercalated graphene nano-containers – mechanism of argon adsorption and high-pressure CH4 and CO2 storage capacities. Adsorption Science & Technology, 27(3), 281–296. https://doi.org/10.1260/026361709789868929
[37] Potoff, J. J., Siepmann, J. I. (2001). Vapor-liquid equilibria of mixtures containing alkanes, carbon dioxide, and nitrogen. AIChE Journal, 47(7), 1676–1682. https://doi.org/10.1002/aic.690470719
[38] Do, D. D., Do, H. D. (2005). Effects of potential models in the vapor–liquid equilibria and adsorption of simple gases on graphitized thermal carbon black. Fluid Phase Equilibria, 236(1-2), 169–177. https://doi.org/10.1016/j.fluid.2005.06.0122
